Broniąc się przed popełnieniem błędów przy wdrażaniu systemu controllingu w
przedsiębiorstwie istotnego znaczenia nabiera rozumienie celów stawianych przed
zaimplementowanym systemie oraz sposób postrzegania controllingu i jego rozwiązań
przez osoby wdrażające ów system.
O ile sposób prezentowania celów dla controllingu może być jasno określony,
to późniejsza jego realizacja czasem staje się nieco utrudniony. Związane jest
to częściowo z odmiennego spojrzenia na controlling z pozycji przed i po wdrożeniu.
Niejednakowe definiowanie controllingu stwarza różne jego postrzeganie w implementacji.
Na taki stan przyczynia się jego indywidualny charakter, który powoduje, że
system ten traktowany jest wybiórczo i elementarnie.
Brak metodycznych podstaw w postaci jednolitych procedur implementacyjnych
wymusza takie, a nie inne pojmowanie controllingu. Jednym z głównych cech, często
nie branych pod uwagę przy wdrażaniu jest jego pojmowanie jako systemu.
Controlling musi więc być traktowany i realizowany łącznie z innymi podsystemami
w przedsiębiorstwie. W ten sposób controlling może realizować funkcje koordynacyjne
w organizacji.
Praktyka jednak wskazuje zupełnie inny obraz. Firmy, które otwarcie przyznają,
iż posiadają wdrożony controlling prezentują swoje osiągnięcia na licznie organizowanych
seminariach, konferencjach naukowych, czy kongresach. Z nich wynika, że - dla
przykładu w firmie X rozwiązania controllingowe działają w obszarze marketingu
i w sprzedaży, podczas, gdy podstawową działalnością firmy jest produkcja masowa,
natomiast w firmie Y mówi się o sukcesach z budżetowania, a misja i strategia
firmy nie ma przełożenia na praktykę. Jest to ewidentny skutek traktowania controllingu
"po swojemu", często jako antidotum na aktualne bolączki firmy. Brak jest widocznego
patrzenia na controlling w wymiarze dynamicznym. Oczywiście nie dotyczy to wszystkich
firm wdrażających ten system.
Patrzenie na implementację systemu controllingu przez pryzmat indywidualny
jest skutkiem wielu przyczyn, nie tylko wymienionych wyżej - różnie interpretowanych
definicji controllingu, czy braku jednolitych procedur implementacyjnych.
Na indywidualne postrzeganie systemu controllingu przez osoby wdrażające, wpływają
inne przyczyny, jak : [1]
- Controlling pojawił się jako kategoria praktyczna, dopiero literatura
z zakresu ekonomiki, organizacji przedsiębiorstw i zarządzania pomaga w wyjaśnieniu
jego roli w systemie zarządzania przedsiębiorstwem; - Różne odbieranie funkcji zarządzania i funkcji controllingu (planowanie,
sterowanie, kontrola) i rozgraniczania tych funkcji w obszarze działalności
przedsiębiorstw; - Traktowanie controllingu i rachunkowości zarządczej jako tożsame
dziedziny wspomagające system zarządzania albo rozdzielenie controllingu i
przyjmowanie jego jako komplementarnego narzędzia obok rachunkowości zarządczej; - Brak postrzegania controllingu jako systemu, czyli traktowanie controllingu
w przedsiębiorstwie w oderwaniu od innych narzędzi zarządzania; - Controlling widziany jest jako zinstytucjonalizowany system rachunkowości
zarządczej, który wykorzystuje planistyczno-kontrolne funkcje rachunkowości
w praktyce zarządzania; - Wyższość realizowanych funkcji planistyczno-kontrolnych w controllingu
nad funkcjami koordynacyjnymi i informacyjnymi.
Można teraz zadać pytanie: Jak w takim razie skutecznie zaimplementować w firmie controlling, w sposób
całościowy, a nie tylko w obszarze niektórych funkcji czy procesów?
Proces implementacyjny controllingu można przeprowadzić w sposób całościowy
możliwie systematycznie i systemowo, jeżeli uwzględni się określone warunki
i wymagania determinujące poprawne wdrożenie controllingu. Tak przygotowane
przedsiębiorstwo stanowi fundament, na którym "zasadza się" realizacja skutecznego
controllingu. I tutaj dochodzimy do clou tegoż artykułu.
Między indywidualnym a uniwersalnym sposobem
pojmowania controllingu istotnego znaczenia nabierają czynniki wynikające z
zasad i wymogów stawianych przed wdrożonym controllingiem.
O ile brak jest jednolitych procedur implementacyjnych controllingu, o tyle
istnieją ogólne zasady i warunki, jakie muszą być spełnione przez przedsiębiorstwo
wdrażające ów system. Uświadomienie przez osoby wdrażające istnienia oraz właściwego
pojmowania czynników wynikających z warunków koniecznych w implementacji systemu
controllingu zadecydują o innym postrzeganiu controllingu niż wynika to z indywidualnego
jego charakteru.
De facto, czynniki wynikające z warunków i zasad mogą stać się punktem wyjścia
przy budowaniu uniwersalnego modelu controllingowego, który da jednakowe podstawy
metodologiczne w implementacji controllingu niezależnego od jednostki organizacyjno-prawnej,
rodzaju prowadzonej działalności, czy branży.
Na schemacie 1 przedstawiono czynniki (na podstawie warunków i zasad implementacyjnych)
kształtujące poprawne funkcjonowanie systemu controllingowego w przedsiębiorstwie
oraz ich wzajemne interakcje.
7 czynników decyduje o istnieniu controllingu w organizacji. Zasygnalizuję
teraz krótko treść poszczególnych czynników, wskazując, czym każdy z nich powinien
charakteryzować się w poprawnie zaimplementowanym systemie controllingu.
Odpowiednia struktura organizacyjna.
Występują 2 sposoby usytuowania osoby kontrolera w strukturze organizacyjnej.
Kontroler może zajmować pozycję sztabową bądź liniową. Drugą sprawą w obrębie
budowy struktury organizacyjnej jest odpowiednie zaprojektowanie jednostek odpowiedzialności
dla poszczególnych działów, wydziałów i mniejszych wyodrębnionych jednostek.
System i hierarchia celów.
Idea zarządzania przedsiębiorstwem
na zasadach controllingu opiera się na stosowaniu w praktyce stylu zarządzania
przez cele. Dzięki niemu przedsiębiorstwa stosujące controlling, w sposób uporządkowany
i automatyczny ukierunkowują swoją działalność na działania ex-ante
(na przyszłość). Proces ustalania celów ma wymiar hierarchicznej struktury,
która powinna być zgodna ze strukturą organizacyjną, mająca odpowiednią budowę.
Dzięki opracowaniu piramidy celów wskazać można, jakie komórki organizacyjne
firmy odpowiedzialne są za realizację wyznaczonych im konkretnych zadań cząstkowych.
Możliwe wtedy staje się personalne i funkcjonalne wskazanie osób i stanowisk
realizujących konkretnie im przypisanie zadania.
System
motywacyjny.
Jednym z wymogów dla poprawnie
funkcjonującego systemu controllingu jest stworzenie takiego systemu motywacyjnego,
który spowoduje zaangażowanie w pracy nad każdym odcinkiem działalności, a kontrola
realizowana przez kontrolera, powinna być rozumiana pozytywnie, nie jako system
kar i nagród, lecz jako autokontrola (samokontrola), w której upatruje się możliwości
polepszenia jakości pracy i systematycznego eliminowania niekorzystnych odchyleń.
Poza tym, system motywacyjny ma za zadanie branie odpowiedzialności za zadania
oraz identyfikowanie celów pracowników z celami przedsiębiorstwa, a przez to
identyfikowanie się pracowników z przedsiębiorstwem.
System informacyjny.
Jednym z cech controllingu jest
zabezpieczenie systemu informacjami, które zapewniają koordynację systemu planowania
i kontroli. Controlling jako system opiera się na mechanizmie informacyjnego
sprzężenia feed-back oraz feed-forward. Jest to element łączący
system informacyjny przedsiębiorstwa z controllingiem. Warunkiem koniecznym
budowy wydzielonego systemu informacyjnego jest dostosowanie planu kont kompatybilnego
z koncepcją systemu informacyjnego podporządkowany controllingowi, zbudowanie
odpowiednich procedur tworzenia sprawozdań, które w oparciu o system informacyjny
będzie kanalizował informacje, obieg dokumentów, itp.
Styl zarządzania + kultura organizacyjna.
Preferowanym stylem zarządzania jest styl oparty na zarządzaniu przez cele.
Była już o tym mowa. Jak najbardziej partnerski styl zarządzania powoduje lepsze
przenoszenie układu celów oraz przełożenie zadań na niższe szczeble. Zarządzanie
oparte na controllingu otwarte jest na wprowadzenie elastycznego sterowania
wraz z ich narzędziami.
Dobór właściwych środków i narządzi.
Praktyka dowodzi, że wiele firm, które wdrożyły controlling, opierają się
na sprawdzonych i zaadaptowanych narzędziach, niejednokrotnie wypracowanych
przez praktykę organizacji i zarządzania. Wśród narzędzi stosowanych w controllingu,
można wskazać na nowe koncepcje i techniki nowoczesnego zarządzania, stworzone
i stosowane skutecznie przez wiele firm z Europy Zachodniej, a także coraz wyraźniej
i w Polsce.
W praktyce rodzimych przedsiębiorstw
controllingowe instrumenty utożsamiane są najczęściej z budżetowaniem kosztów
i przychodów, zintegrowanymi systemami informatycznymi, rachunkiem ABC, skoordynowanym
systemem planowania i kontroli kosztów wg jednostek odpowiedzialności, a czasem
z systemem motywacyjnym, czy wręcz z restrukturyzacją. [2]
System informatyczny.
Systemy informatyczne stosowane
są m.in. do zarządzania danymi (zazwyczaj w formie hurtowni danych), wielorakiej
eksploracji tych danych i czerpania z nich danych użytkowych dla celów controllingu.
Informatyzacja systemów informacyjnych controllingu w praktyce opiera się na
implementacji: [3]
- rozbudowanych systemów finansowo - księgowych;
- niezależnie budowane systemy informatyczne stworzone na potrzeby konkretnej
jednostki;
- zintegrowane systemy zarządzania, na bazie systemów MRP/ERP.
Zauważmy, że istnienie powyższych czynników, odpowiednio ukształtowanych może
stać się częścią wspólną dla wszystkich wdrożonych zaimplementowanych systemów
controllingu, niezależnych od rodzaju prowadzonej działalności, czy jednostki
organizacyjno-prawnej. Te czynniki mogą stanowić zatem rdzeń dla uniwersalnego
modelu controllingu.
Zwróćmy też uwagę na charakter integracji poszczególnych elementów (czynników)
w procesie przygotowania do implementacji controllingu. W zależności od położonej
siły ciężkości wynikającej ze stworzenia lepszych warunków odzwierciedlających
powyższe elementy, zwiększa się poziom integracyjny wokół tych czynników, które
były najpierw poddane odpowiedniej modyfikacji. Wynika to stąd, ze niejako automatycznie
w pierwszej kolejności są dostosowywane te czynniki, które bezpośrednio dotyczą
rozwiązań controllingowych w obszarach najbardziej zainteresowanych, na przykład,
jeżeli konstruujemy system budżetowania, to w pierwszej kolejności zwraca się
uwagę na dostosowanie systemu celów oraz struktury organizacyjnej, a dopiero
potem pozostałe wymogi. Środek ciężkości zostanie zatem w tym przypadku położony
na cele i strukturę organizacyjną.
Idąc tym tropem, możemy odseparować te elementy, które poddadzą się uniwersalizacji
i stworzyć dla nich jednolite procedury, które będą niezależne od rodzaju jednostki
gospodarczej w implementacji systemu.
Bardzo istotnym zagadnieniem we wdrażaniu controllingu jest uwzględnienie
dotychczasowego charakteru przedsiębiorstwa, do którego zamierza się wdrażać
system (preferowany styl zarządzania, prowadzona działalność operacyjna, kontakty
z otoczeniem, orientacja na zmiany, itp.). To do niego należy dostosowywać wyżej
wymienione czynniki, z preferencjami istotnymi dla controllingu.
Najbardziej należy dostosowywać instrumentarium controllingu oraz system informacyjny
i informatyczny, natomiast mniej elastycznie zachowuje się system motywacyjny,
struktura organizacyjna, system celów oraz styl zarządzania i kultura organizacyjna.
Rdzeniem dla uniwersalnego pojmowania implementacji controllingu do przedsiębiorstwa
jest zatem istnienie wyżej wymienionych czynników, które jak najbardziej
muszą dostosować się do charakteru przedsiębiorstwa. Nie unikniemy tutaj kłopotów
z wyodrębnieniem elementów, które poddadzą się ujednoliceniu. Być może są elementy
tkwiące w czynnikach, które można wyodrębnić i poddać ujednoliceniu? Ale to
wymaga wnikliwej analizy i badań.
Podsumowując tez artykuł, można wysnuć tezę, że brak badań w obszarze stosowania
uniwersalnych metod controllingowych zmusza i skazuje menedżerów oraz kontrolerów
na traktowanie implementacji controllingu w sposób częściowy i wybiórczy. Sytuacja
taka jest dobra, do czasu ujawnienia nadwyżki kosztów nad korzyściami jego wdrożenia
albo wręcz nie uniknięcia niepowodzenia we wdrażaniu controllingu.
Ale na pocieszenie jest zawsze czynnik ludzki, który pracuje na sukces wdrożenia
systemu. Mając świadomość tego wdrażający go ludzie oraz użytkownicy powinni
wiedzieć, że percepcja wśród osób wdrażających i/lub kontrolerów zaimplementowanego
systemu controllingu do przedsiębiorstwa ma wpływ na realizowany w praktyce
controlling.
Literatura:
1. Brzezin W., Dziewiątkowski A. , Rachunkowość
zarządcza a controlling, CWN, Częstochowa 2001 2. Dłubak M., Instrumenty controllingowe
wspomagające informacyjny system Zarządzania przedsiębiorstwem, praca
magisterska, Częstochowa 2002
3. Leszczyński Z., Wnuk T., Controlling, FRRwP, Warszawa 2000